Çağımızda bilim ve teknolojideki hızlı gelişmeler sonucunda ortaya çıkan toplumsal ihtiyaçlar, beraberinde bu ihtiyaçları karşılayabilecek yaşam boyu öğrenen insan profilini getirmiştir. Her yaşta ciddi olarak ele alınması gereken bir süreç olarak kabul gören yaşam boyu öğrenme, bireyin bilgiye ulaşabilmesi, ulaştığı bilgiyi yorumlayabilmesi, ihtiyacına uyarlayarak kullanabilmesi ve paylaşabilmesidir .

AB üyesi ülkeler ve diğer gelişmiş ülkeler eğitimlerini, "herkes için yaşam boyu öğrenme" yaklaşımıyla şekillendirmiştir. Ülkemizin içinde bulunduğu AB uyum sürecinde toplumsal yaşamda ve toplumsal sistemlerde oldukça kapsamlı değişimlerin gerçekleştirilmesi zorunlu hale gelmiştir. Bu doğrultuda, Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) tarafından 2005 - 2006 öğretim yılından itibaren uygulanmak üzere bazı sınıf düzeyleri ve dersler için öğretim programları yeniden ele alınarak geliştirilmiştir. Diğer sınıf düzeyleri ve dersler için geliştirme çalışmaları devam etmektedir.

Bilginin çok hızlı ve sürekli değiştiği çağımızda yeni öğretim programları da artık 'neyi öğrendiğimizi değil 'nasıl öğrendiğimizi ön plana çıkarmaktadır. Bilgi nasıl öğrenilmelidir ki bu bilgi yorumlansın, anlamlı hale getirilip, günlük hayatla ilişkilendirilebilsin? Bilgiyi birisinden, bir yerlerden almak ya da bilgi ile ilişki kurmadan pasif bir biçimde biriktirmek, bilgiyi öğrenmek anlamına gelmemektedir. Birey ancak kendi yanıtlarını bulduğunda ve kavramları yapılandırdığında öğrenmektedir. Yeni öğretim programları da öğrencinin öğrenmede etkin rol aldığı bir süreç üzerine kurulmuştur.

Programlarda yapılan değişikliklerin önemli bir yönü, öğretmenlerin, öğrencilerin ve velilerin rollerinin de bu yaklaşımla birlikte şekillenmesidir. Bu yaklaşımda öğretmenlerden sınıfta "öğreten" olmak yerine "öğrenmeyi kolaylaştırıcı", "öğrenmeyi yönlendirici" olmaları beklenmektedir. Öğretmenin temel rolü öğrenme-öğretme ortamını düzenlemek, etkinliklerde öğrencilere "rehberlik etmektir." Geleneksel sınıflarda bir öğretmeni sınıfın önünde ders anlatırken ve öğrenciye bilgiyi aktarmaya çalışırken görebiliriz. Bu sınıflarda öğrenciler pasiftir. Yapılandırmacı sınıflarda ise, öğrenciler bireysel olarak ya da küçük gruplarda çalışmakta, problem çözmekte, görüşlerini paylaşmakta, bilgi toplamakta ve analiz etmekte, ortak kararlara varmaktadırlar. Öğretmenler öğrencilerin çalışmalarını izleyerek, gerektiğinde rehberlik yapmakta, öneride bulunmakta ve öğrencilerin sorularını kendilerinin yanıtlamalarına olanak yaratmaktadır.

Bu süreçte velilerin de çocuklarının eğitim sürecinde sorumluluk alarak, onların okulda daha iyi performans göstermelerine yardımcı olmaları beklenmektedir. Bu kapsamda yapılan çalışmaların çoğunluğu okul ortamında gerçekleşmesine karşın sınıf dışındaki çalışmalarda çocuğunuzun ürettiklerini gözlemeniz, gerekli durumlarda ve belirlenen sınırlılıklarda yönlendirme ve geribildirimde bulunmanız gerekmektedir. Ayrıca çocuğunuzun süreçteki gelişimi ile ilgili gözlem ve önerilerinizi öğretmeni ile paylaşmanız sürecin etkililiğini artıracaktır. Yapılacak rehberlik, çocuğun ödevlerini, araştırmalarını yapmak yerine yol göstermek ve yönlendirici sorularla kendi sorumluluğunu üstlenmesine katkıda bulunmak olmalıdır.